Հայաստան․ ժամանման և նոր սկզբի միջև

Բեռլինում, Եվրոպական հանձնաժողովի ներկայացուցչությունում՝ Եվրոպայի տանը, տեղի է ունեցել «Հայաստան․ ժամանման և նոր սկզբի միջև» խորագրով պանելային քննարկում։ Այս միջոցառումը կազմակերպվել է Գերմանիայի կաթոլիկների կենտրոնական և արևելյան եվրոպական ժողովուրդների հետ համերաշխության կազմակերպության «Ռենովաբիս»-ի նախաձեռնությամբ։

Քննարկմանը, որը նվիրված էր Հայաստանի ներկայիս իրավիճակին և դրա հեռանկարներին, մասնակցել են Գերմանիայում Հայաստանի դեսպան Վիկտոր Ենգիբարյանը և Հայաստանից ժամանած աստվածաբանական գիտությունների դոկտոր Հարություն Հարությունյանը։ Բացման խոսքով հանդես է եկել Գերմանիայի Եվրոպական շարժման գլխավոր քարտուղար Բերնդ Հյութեմանը, իսկ քննարկումը վարել է Բեռլինում «Ռենովաբիս»-ի ներկայացուցչության ղեկավար Ռենատե Կրեկելեր-Կոխը։

Քննարկման ընթացքում մենք կենտրոնացել ենք մի քանի կարևոր թեմաների շուրջ։

Առաջինը՝ Ղարաբաղից տեղահանված հայերի Հայաստանում ինտեգրման հարցն էր։ Ես ներկայացրել եմ Հայաստանի կառավարության կողմից մշակված աջակցության ծրագրերը, որոնք ուղղված են ապահովելու տեղահանված քաղաքացիներին անհրաժեշտ պայմաններ՝ բնակարան, աշխատանք և սոցիալական աջակցություն։ Շնորհակալություն եմ հայտնել Եվրոպական միությանը և Գերմանիային՝ իրենց աջակցության համար, և կոչ արել միավորել և ավելացնել ջանքերը՝ Հայաստան տեղափոխված տասնյակ հազարավոր մարդկանց օգտին։

Երկրորդ, քննարկվեց Հայաստանի եվրոպական ինտեգրման հեռանկարը։ Ես ընդգծեցի, որ Հայաստանը վճռական է իր ճանապարհը դեպի Եվրոպա շարունակելու համար, և այս գործընթացը հանդիսանում է երկրի զարգացման և ժողովրդի բարեկեցության հիմնաքարը։

Երրորդ, քննարկվեց հասարակության դիմադրողականության բարձրացման հարցը։ Այս համատեքստում կարևոր է ոչ միայն ֆիզիկական անվտանգությունը, այլև հոգեկան և սոցիալական ամրապնդումը, որը թույլ կտա հայ ժողովրդին հաղթահարել ցանկացած դժվարություն։

Վերջապես, քննարկվեց տարածաշրջանային խաղաղության թեման։ Ես գոհունակությամբ արձանագրեցի տարածաշրջանում հաստատված խաղաղությունը և ներկայացրել «Խաղաղության խաչմերուկ» ծրագիրը, որը նպատակ ունի խթանել տարածաշրջանային հաղորդակցությունների բացումը և խաղաղ համագործակցության հիմքերը ստեղծելը։

Միջոցառմանը ներկայացված էին դիվանագետներ, լրագրողներ, ինչպես նաև հասարակական և պետական կառույցների ներկայացուցիչներ, ինչը հանդիսանում է հայկական հարցի նկատմամբ Եվրոպայի հասարակության ուշադրության և հետաքրքրության ցուցանիշ։