Հայաստանի անվտանգության նոր ճարտարապետության անհրաժեշտությունը

2020 թվականից հետո Հայաստանն ու հայ ժողովուրդը հայտնվել են բեկումնային փոփոխությունների պայմաններում։ Անվտանգության հին համակարգը քանդվել է, իսկ նորը մինչ օրս չի ձևավորվել։

Իմ տեսակետով, այս փուլում ամենակարևոր խնդիրը պետք է լիներ կայունության վերականգնումը։ Սակայն, դժբախտաբար, գործող իշխանությունը որդեգրել է պատեհապաշտության ճանապարհը՝ ենթարկվելով արտաքին ճնշումների։ Սա, իմ կարծիքով, վիթխարի և կոպիտ սխալ է, որը խորացնում է երկրի անվտանգության խնդիրները։

Հայաստանը պետք է Ռուսաստանի հետ ձևավորի անվտանգության գործուն մեխանիզմներ։ Սա նշանակում է պահպանել և ամրապնդել մեր անդամությունը ՀԱՊԿ-ին և ԵԱՏՄ-ին։ Պետության անվտանգությունը բազմակողմանի գործընթաց է, որը պետք է ներառի երեք հիմնական բաղադրիչ։

Առաջինը՝ ուժերի հավասարակշռություն։ Առանց ուժերի վերականգնման և զինված ուժերի հզորացման չի կարելի ակնկալել երկարաժամկետ խաղաղություն։ Երկրորդը՝ զսպումներ։ Պետք է ապահովել այնպիսի դաշնակցային կապեր, որոնք կանխեն ցանկացած ագրեսիվ գործողություն։ Երրորդը՝ երաշխիքներ։ Անհրաժեշտ է ձևավորել միջազգային երաշխիքների համակարգ, որը կապահովի մեր տարածքային ամբողջականությունը և անկախությունը։

Հայ-ադրբեջանական սահմանին առկա իրավիճակը, ցավոք, դժվար է անվանել երկարաժամկետ խաղաղություն։ Հայաստանի խոցելիությունը չի վերացել, և այսօր անվտանգության հետ կապված շատ կարևոր որոշումներ կայացվում են մեր պետության սահմաններից դուրս։ Այս իրավիճակում անհրաժեշտ է դաշնակիցների օգնությամբ ձևավորել ուժերի իրական հավասարակշռություն, ինչը թույլ կտա բացառել ցանկացած ճնշում և ապահովել երկրի անվտանգությունը։