Հայաստանի էլեկտրական ցանցերի պետականացման գործընթացի շուրջ մեկնաբանություններ և մտահոգություններ

Իմ մոտ դատական համակարգի կողմից արդարության ակնկալիքները, ինչպես և իրադարձությունների զարգացումը, ցավոք, գնալով պակասում են։ Սահմանադրական դատարանի որոշումը, որով ճանաչվել է օրենքների փաթեթը համապատասխանող երկրի հիմնական օրենքին, իմ մոտ առաջացնում է մի շարք հարցեր։

Անհասկանալի է, թե ինչու է այս գործընթացի մտածողությունը նրանց կողմից այդքան կարճ։ Ի վերջո, արդարություն կայացնելը չի նշանակում դուրս գալ սեփական սկզբունքների սահմաններից։ Ամեն դեպքում, Աստվածն իրենց դատավոր, եթե այդպես են որոշել, թող այդպես էլ լինի։

Ինձ մոտ Հայաստանի էլեկտրական ցանցերի (ՀԷՑ) պետականացման գնի շուրջ բանակցությունների հետ կապված որևէ փոխհարաբերություն չի եղել։ Ինչպես հայտնի է, ՀՀ կառավարությունից գնային առաջարկներ ներկայացնելու վերջնաժամկետը սահմանվել էր փետրվարի 21-ը։

ՀՀ տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարությունը համապատասխան գրությունն ուղարկել էր փետրվարի 17-ին, սեփականատերերին տեղեկացրել էին բանավոր՝ փետրվարի 20-ին, իսկ ինքնին նամակը ստացվել էր «Հայփոստի» միջոցով՝ փետրվարի 25-ին։ Սա ակնհայտ խոչընդոտ է ստեղծել պատասխան տալու համար։ Իհարկե, եթե նամակը ստացվեր փետրվարի 17-ին, պատասխանը պետք է պատրաստվեր և ուղարկվեր ժամանակին։ Բայց նույնիսկ այդ դեպքում, պատասխանը պետք է պատրաստվեր, իսկ ժամկետը լրանում էր փետրվարի 21-ին։

Այս իրավիճակը հանգեցնում է այն մտքին, որ ներկայիս իշխանությունների օրոք ոչինչ բացառել չի կարելի։ Իմ մտքում առաջանում է մտահոգություն, որ ցանցերը կարող են հավատարմագրային կառավարման հանձնվել՝ թուրքերին։

Ես վստահ եմ, որ Հայաստանի էլեկտրական ցանցերը միշտ պատկանել են ժողովրդին։ Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ դրանք եղել են Սամվել Կարապետյանի ընտանիքի սեփականությունը, դրանք ծառայել են հանրության շահերին։ Ես համոզված եմ, որ այս կերպարանափոխումը չի տեղի կունենա, և ընտրությունների արդյունքում արդարությունը կվերականգնվի։

Այս համատեքստում ես կոչ եմ անում բոլոր ընդդիմադիր ուժերին միավորվել և անել ամեն ինչ՝ գործող իշխանությանը հեռացնելու համար։ Սա ոչ միայն ՀԷՑ-ի, այլև մեր երկրի ապագայի հարցն է։