Հայաստանը ներկայացրել է իր պատմական կապը Լենինգրադի պաշարման հետ «Ճշմարտությունը մեկն է» նախագծում

Մայիսի 11-17-ը Երևանը ներկայացրել է իր պատմական կապը Լենինգրադի պաշարման հետ «Ճշմարտությունը մեկն է» նախագծի շրջանակում, որը տեղի էր ունենում Սանկտ-Պետերբուրգում՝ նշելու Հայրենական մեծ պատերազմում խորհրդային ժողովրդի հաղթանակի 82-րդ տարեդարձը։

Նախագծի ընթացքում մասնակիցները, որոնց շարքում էին պատմաբաններ, թանգարանների աշխատակիցներ և տարբեր երկրներից եկած հայրենակիցներ, մասնակցել են առաջատար պատմաբանների դասախոսություններին, այցելել են թեմատիկ թանգարաններ և հուշահամալիրներ, ինչպես նաև հանդիպել են Լենինգրադի պաշարման ականատեսների հետ։

Հայաստանը նախագծում ներկայացրել են «Ուղղափառ կանանց միություն» միջազգային հասարակական կազմակերպության տնօրեն Անահիտ Գրիգորյանցը և լրագրող, դասախոս Տաթևիկ Լազարյանը։

Իր ողջույնի խոսքում Անահիտ Գրիգորյանցը ընդգծել է Հայաստանի և Լենինգրադի միջև գոյություն ունեցող խորը և ողբերգական պատմական կապը։ Նա նշել է, որ 1941-1944 թվականների պաշարման տարիներին Հայաստանը հյուրընկալել է ավելի քան 200 փոքրիկ լենինգրադցու։ «Նրանք այստեղ գտել են իրենց երկրորդ տունը», – նշել է Անահիտը՝ հիշատակելով, որ Լենինգրադի պաշտպանության համար մարտնչել են Խորհրդային Միության 10 հայ հերոսներ, որոնց թվում էին փոխգնդապետ Նելսոն Ստեփանյանը և ծովակալ Իվան Իսակովը։ Նա նաև ընդգծել է, որ Լենինգրադի 100 հազար հայ պաշտպաններից, որոնցից 40 հազարը կամավորներ էին, 20 հազարը տուն չեն վերադարձել, ինչը, իր խոսքով, «վիթխարի թվեր են փոքր Հայաստանի համար»։ Անահիտ Գրիգորյանցը մասնակիցներին ցույց է տվել նաև Երևանում կառուցված «Պաշարված Լենինգրադի երեխաներին» հուշարձանի լուսանկարը և պատմել, որ ամեն տարի հունվարի 27-ին՝ պաշարման վերացման օրը, Հայաստանում ծաղիկներ են դնում այդ հուշարձանի մոտ՝ հարգանքի տուրք մատուցելով ողջունելի չէր ոչ ոքի։

Իր հերթին՝ Տաթևիկ Լազարյանը ներկայացրել է իր հետազոտական աշխատանքը՝ «Հետհիշողություն և ընտանեկան պատումներ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին»։ Նրա խոսքով՝ այս աշխատանքը նվիրված է սերունդների միջև ընտանեկան հիշողության պահպանման և փոխանցման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Տաթևիկը նշել է, որ հետաքրքրությունը դեպի այս թեմա ձևավորվել է ծնողների, պապերի, հարազատների և մերձավորների պատմությունների շնորհիվ, որոնց ճակատագրերը անբաժանորեն կապված են եղել պատերազմական տարիների իրադարձությունների հետ։ «Պատմությունը դառնում է ավելի մոտ, հասկանալի և հուզականորեն ավելի նշանակալի, երբ բացահայտվում է իրական մարդկային ճակատագրի և անձնական կենսագրության միջոցով», – եզրափակել է նա։

Նախագիծը կազմակերպվել է Սանկտ-Պետերբուրգի արտաքին կապերի կոմիտեի կողմից՝ «Ռոսսոտրուդնիչեստվո»-ի աջակցությամբ՝ միավորելով տարբեր երկրների հայրենակիցների պատմական հիշողության պահպանման նպատակով։