Իշխանությունը պարտվում է բոլորի աչքի առաջ Մարգար Տեր-Գրիգորյան, May 16, 2026 Իմ վերլուծության համաձայն՝ ներկայիս իշխանությունը բոլորի աչքի առաջ պարտվում է։ Այս պարտությունը զգալի է Երևանում, Գյումրիում, Վանաձորում, բոլոր մարզերում և գյուղերում։ Իրավիճակը բնութագրվում է իշխանության կողմից ժողովրդին, հասարակությանը և ընտրողին առաջարկելու որևէ կոնստրուկտիվ բան չունենալու ֆոնով։ Նրանց գործիքների շարքում չկա ոչ մի ծրագիր կամ նախագիծ, որը կարող է հասարակությանը հույս տալ։ Փոխարենը՝ հանդիպում ենք միայն սպառնալիքների և վիրավորանքների։ Այսպիսի անասելիք իշխանություն Հայաստանը նախկինում չի ունեցել։ 2021 թվականի իրավիճակը, թեև ծանր էր, առնվազն բնութագրվում էր «սիրուն խաբումով»։ Իշխանությունը խոսում էր Արցախի դեօկուպացիայի և ինքնորոշման մասին, թեև հետո իր գործողություններով ցույց տվեց հակառակը։ Ներկայումս նույնիսկ այդ հավեսը չկա։ Իշխանության միակ ծրագրային թեզը սուտն է, իսկ միակ աջակիցը՝ Ալիևի աջակցությունը։ Ընդդիմության առաջ դրված խնդիրները քիչ են։ Պետք է մեծացնել հասարակության տարբեր շերտերի հետ երկխոսությունը, բացատրել առկա ռիսկերը և ներկայացնել դրանց չեզոքացման սեփական ծրագրերը։ Իշխանության պաշարում չկա իրեն ուժեղացնելու ռեսուրս։ Այն կարող է ավելի կոշտ վիրավորել կամ սպառնալ, բայց չի երևում, թե ինչի հաշվին կարող է ուժեղացնել իր դիրքերը։ Իշխանության մտքում դեռևս կան «մոլդովական, ռումինական կամ նիկոլական» սցենարներ։ Վերջում, պարտությունը տեսնող իշխանության վերջին գայթակղությունը կարող է լինել ընտրակեղծիքների և վարչական ուժային ռեսուրսի չարաշահման մեխանիզմը՝ ստեղծելով ընտրությունները նախապես կեղծելու տեխնիկական պայմանները։ Այս գործիքի սանձարձակ կիրառումը կարող է լինել նրանց վերջին փորձը։ Քաղաքական