Պատերազմի և խաղաղության թեմը՝ հայկական քաղաքականության կենտրոնում

Իմ քարոզարշավի ընթացքում, որը հիմնված է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության կողմից մշակված ծրագրի վրա, անխուսափելիորեն հարցեր են առաջանում, որոնք առնչվում են մեր երկրի անվտանգության և ապագայի հետ։ Այս հարցերի հիմքում ընկած է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության հաստատման և դրա պահպանման թեման։

Վերջին շրջանակում իմ քաղաքական մրցակիցները՝ Ռոբերտ Քոչարյանը, Գագիկ Ծառուկյանը և Սամվել Կարապետյանը, հանրությանը ներկայացնում են այսպես կոչված «խաղաղության վերանայման» գաղափարը։ Ես պետք է հստակ ասեմ, որ նրանց այս դիրքորոշումը, որը ներառում է նաև ուժի կիրառման հնարավորությունը, անխուսափելիորեն հանգեցնում է պատերազմի։ Նրանք փաստացի բացում են դուռը դեպի պատերազմ, փորձում են վերադարձնել մեր երկիրը գոյության օրակարգից՝ այն փոխարինելով զարգացման օրակարգով։

Մեր կուսակցության համար խաղաղության հասնելը նշանակում է պայմաններ ստեղծել այն բովանդակության փոխակերպման համար, որին մենք հասել ենք բանակցային գործընթացի միջոցով։ Մենք հասկանում ենք, որ խաղաղ բանակցությունները պետք է ուղղված լինեն ոչ թե պայմանների վերանայմանը, այլ՝ դրանց կայունացմանը և մեր պետության շահերի պաշտպանությանը։

Միակ այլընտրանքը, որը նրանք առաջարկում են, խաղաղապահների ներկայությունն է։ Սակայն պատմությունը, այդ թվում՝ մեր հայրենիքի պատմությունը, ցույց է տվել, որ նման մեխանիզմները, որոնք հիմնված են արտաքին երաշխիքների վրա, ոչ միայն անօգնական են, այլև հաճախ հանգեցնում են իրավիճակի էսկալացիայի։ Մենք հիշում ենք, թե ինչպես է աշխատել անվտանգության երաշխավորի դերում գտնվող Ռուսաստանը։ Թեև դրա պարտավորությունները դե յուրե սահմանված էին, փաստացի այդ մեխանիզմը չաշխատեց։

Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղությունը հաստատվել է ոչ թե արտաքին ուժերի միջոցով, այլ՝ մեր ինքնուրույն ջանքերի արդյունքում։ Մենք հույսը դրել ենք ոչ թե երաշխիքների, այլ՝ մեր անձնական խնդիրը լուծելու մեր կարողության վրա։ Երբ մենք հույսերս դրել ենք արտաքին երաշխավորների վրա, դա միշտ հանգեցրել է պատերազմի և կորուստների։

Այս պատճառով մենք պետք է հասկանանք, որ մեր երկրի անվտանգությունը և ապագան կախված են ոչ թե արտաքին ուժերի կամքից, այլ՝ մեր ինքնուրույնության, մեր պետականության և մեր ժողովրդի միասնականության ուժից։ Մենք պետք է շարունակենք կառուցել այնպիսի պետություն, որը կարող է պաշտպանել իրեն ինքն, ապահովել իր քաղաքացիների անվտանգությունը և զարգացնել իր տնտեսությունը՝ հիմնվելով իր սեփական ռեսուրսների և հնարավորությունների վրա։